ਜੀ ਆਇਆਂ ਨੂੰ
You are here: Home >> Tag Archives: Mahaan rachnavanਮਹਾਨ ਰਚਨਾਵਾਂ (page 20)

Tag Archives: Mahaan rachnavanਮਹਾਨ ਰਚਨਾਵਾਂ

Feed Subscription

ਅਲਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਦਿਲ ਰੱਤਾ ਮੇਰਾ

ਅਲਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਦਿਲ ਰੱਤਾ ਮੇਰਾ “ਬੇ” ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਕਾਈ “ਬੇ” ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ ਲੱਜ਼ਤ ਅਲਫ਼ ਦੀ ਆਈ “ਐਨ” ਤੇ “ਗ਼ੈਨ” ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਜਾਣਾਂ ਗੱਲ ਅਲਫ਼ ਸਮਝਾਈ ਬੁਲ੍ਹਿਆ ਕੌਲ ਅਲਫ਼ ਦੇ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਕਿਰਨ ਸਫ਼ਾਈ Read More »

ਰਾਤੀਂ ਜਾਗੇਂ ਕਰੇਂ ਇਬਾਦਤ

ਰਾਤੀਂ ਜਾਗੇਂ ਕਰੇਂ ਇਬਾਦਤ ਰਾਤੀਂ ਜਾਗਣ ਕੁੱਤੇ ਤੈਥੋਂ ੳਤੇ ਭੋਂਕਣੋਂ ਬੰਦ ਮੂਲ ਨਾ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰੜੀ ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ ਖ਼ਸਮ ਆਪਣੇ ਦਾ ਦਰ ਨਾ ਛੱਡਦੇ ਭਾਂਵੇਂ ਵੱਜਣ ਜੁੱਤੇ ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ ਬੁਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਕੋਈ ਰਖ਼ਤ ਵਿਹਾਜ ਲੈ ਬਾਜ਼ੀ ਲੈ ਗਏ ਕੁੱਤੇ ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ ਔਖੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਅਨੇ ਰੜੀ। ਖੁੱਲਾ ਮੈਦਾਨ ... Read More »

ਮਾਟੀ ਕਦਮ

ਮਾਟੀ ਕਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ ਮਾਟੀ ਕਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ ਮਾਟੀ ਜਵਾੜਾ, ਮਾਟੀ ਘੋੜਾ ਮਾਟੀ ਦਾ ਅਸਵਾਰ ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਨੂੰ ਦੋੜਾਏ ਮਾਟੀ ਦਾ ਖੜਕਾਰ ਮਾਟੀ ਕਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ ਮਾਟੀ ਮਾਟੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ ਮਾਟੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਿਸ ਮਾਟੀ ਪਰ ਬਹੁਤੀ ਮਾਟੀ ਤਿਸ ਮਾਟੀ ਹੰਕਾਰ ਮਾਟੀ ਕਦਮ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ ਮਾਟੀ ਬਾਗ਼ ਬਗ਼ੀਚਾ ਮਾਟੀ ... Read More »

ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਉਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ

ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਉਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ ਜਾਂ ਮੈਂ ਸਬਕ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਮਸਜਿਦ ਕੋਲੋਂ ਜੀਉੜਾ ਡਰਿਆ ਡੇਰੇ ਜਾ ਠਾਕੁਰ ਦੇ ਵੜਿਆ ਜਿਥੇ ਵੱਜਦੇ ਨਾਦ ਹਜ਼ਾਰ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਉਂ ਨਵੀਂ ਬਹਾਰ ਜਾਂ ਮੈਂ ਰਮਜ਼ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਪਾਈ ਮੈਨਾ ਤੋਤਾ ਮਾਰ ਗਵਾਈ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਈ ਸਫ਼ਾਈ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਵੇਖਾਂ ਯਾਰ-ਓ-ਯਾਰ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਨਵੀਉਂ ... Read More »

ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀ ਦਾ

ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀ ਦਾ ਕੁਨ ਫ਼ਾਯਾਕੂਨ ਅੱਗੇ ਦੀਆਂ ਲੱਗਿਆਂ ਨਿਉਂ ਨਾ ਲਗੜਾ ਚੋਰੀ ਦਾ ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀ ਦਾ ਆਪ ਛੜ ਜਾਂਦਾ ਨਾਲ ਮੱਝੀਂ ਦੇ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਬੇਲਿਉਂ ਹੂੜੀ ਦਾ ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜੀ ਦਾ ਰਾਂਝੇ ਜਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰ ਕਰ ਮੋੜੀ ਦਾ ਇਕ ਰਾਂਝਾ ਮੈਨੂੰ ... Read More »

ਕਿੱਸਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ-ਪਹਿਲੀ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਬੰਦ 1-10

ਅੱਵਲ’ ਆਖ ਸੁਨਾਂ ਖੁਦਾ ਤਾਈਂ, ਜਿਹਨੂੰ ਪੀਰ ਫਕੀਰ ਧਿਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਲੋਹ ਕਲਮ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਅਸਮਾਨ ਤਾਰੇ, ਚੰਨ ਸੂਰਜ ਭੀ ਸੀਸ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਮੱਛ ਕੱਛ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ, ਉਹ ਭੀ ਰੱਬ ਦੇ ਜੀ ਕਹਾਉਂਦੇ ਨੇ। ‘ਕਾਦਰਯਾਰ’ ਮੀਆਂ ਜੰਗਲ ਜੂਹ ਬੇਲੇ ਸੱਭੇ ਰੱਬ ਦਾ ਬਿਰਦ ਕਮਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਅਲਫ਼ ਆਖ ਸਖੀ-ਸਿਆਲਕੋਟ ਅੰਦਰ, ਪੂਰਨ ... Read More »

ਕਿੱਸਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ-ਪਹਿਲੀ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਬੰਦ 11-20

ਜੇ ਜ਼ੁਬਾਨ ਥੀਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ, ‘ਘਰ ਜਾਹੁ ਸਲਾਮ ਕਰ ਮਾਈਆਂ ਨੂੰ। ਜਿਸ ਵਾਸਤੇ ਭੋਰੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਹੁਣ ਮੋੜ ਨਾ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਆਈਆਂ ਨੂੰ।’ ਹੁਕਮ ਬਾਪ ਦਾ ਉਠ ਕੇ ਮੰਨ ਤੁਰਦਾ, ਅੱਗੇ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਨਫਰਾਂ ਨਾਈਆਂ ਨੂੰ। ਕਾਦਰਯਾਰ ਮੈਂ ਸਿਫਤਿ ਕੀ ਕਰਾਂ ਉਸ ਦੀ, ਰੰਨਾਂ ਦੇਖ ਭੁਲਾਇਆ ਸਾਈਆਂ ਨੂੰ। ... Read More »

ਕਿੱਸਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ-ਪਹਿਲੀ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਬੰਦ 21-30

ਕਾਫ਼ ‘ਕਹਿਰ ਕਰਾਂ ਨਾ ਪੂਰਨਾ ਵੇ, ਆਖੇ ਲੱਗ ਜਾ ਭਲਾ ਜੇ ਚਾਹਨਾ ਏਂ। ਝੋਲੀ ਅੱਡ ਮੈਂ ਖਲੀ ਹਾਂ ਪਾਸ ਤੇਰੇ, ਹੈਂਸਿਆਰਿਆ ਖ਼ੈਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਨਾ ਏਂ। ਕੁਛੜ ਬੈਠ ਮੰਮਾ ਕਦੋਂ ਚੁੰਘਿਆ ਈ, ਐਵੇਂ ਕੂੜ ਦੀ ਮਾਉਂ ਬਣਾਵਣਾ ਏਂ।’ ਕਾਦਰਯਾਰ ਨਾ ਸੰਗਦੀ ਕਹੇ ਲੂਣਾਂ, ‘ਕਿਉਂ ਗਰਦਨੀ ਖੂਨ ਚੜ੍ਹਾਵਨਾ ਏਂ’। 21. ਕਾਫ ਕਹੇ ... Read More »

ਕਿੱਸਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ-ਦੂਜੀ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਬੰਦ 1-10

ਅਲਫ਼ ਆ ਖਾਂ ਪੂਰਨਾ ਕਹੇ ਰਾਜਾ, ‘ਬੱਚਾ ਨਿਜ ਤੂੰ ਜੰਮਿਉਂ ਜਾਇਉਂ ਓਏ। ਜੇ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਮਾਰਦਾ ਤਦੋਂ ਤੈਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਭੋਹਰੇ ਪਾਲਣਾ ਪਾਇਉਂ ਓਏ। ਸੀਨੇ ਲਾਇਓ ਈ ਪੂਰਨਾ ਦਾਗ ਮੇਰੇ, ਕਹੇ ਵਾਰ ਕੁਲੱਛਣੇ ਜਾਇਉਂ ਓਏ। ਕਾਦਰਯਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਸਲਵਾਹਨ ਰਾਜਾ; ਘਰਿ ਕੀ ਕਰਤੂਤਿ ਕਰ ਆਇਉਂ ਓਏ’। 1. ਬੇ ਬਹੁਤ ਹੋਇਆ ਕਹਿਰਵਾਨ ਰਾਜਾ, ... Read More »

ਕਿੱਸਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ-ਦੂਜੀ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਬੰਦ 11-20

ਜ਼ੇ, ‘ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਡਾਢੇ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ। ਪਕੜ ਬੇਗੁਨਾਹ ਮੰਗਾਇਆ ਮੈਂ। ਕੈਹਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦਿਲ ਦਾ ਹਾਲ ਦੱਸਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਕਹਿਰ ਗੁਨਾਹ ਕਰਾਇਆ ਮੈਂ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਝੂਰਨਾ ਆਪਣੇ ਤਾਲਿਆ ਨੂੰ, ਇਹੋ ਕਰਮ ਨਸੀਬ ਲਿਖਾਇਆ ਮੈਂ।’ ਕਾਦਰਯਾਰ ਮੀਆਂ ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਆਖੇ, ‘ਮਾਂ ਮਾਤਰੀ ਚੋਰ ਬਣਾਇਆ ਮੈਂ’। 11. ‘ਸੀਨ ਸਮਝ ਰਾਜਾ ਬੁਧਿ ਹਾਰ ... Read More »

Scroll To Top
Skip to toolbar