ਜੀ ਆਇਆਂ ਨੂੰ
You are here: Home >> Kavi ਕਵੀ >> kadaryaar ਕਾਦਰਯਾਰ >> ਕਿੱਸਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ-ਤੀਜੀ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਬੰਦ 11-20

ਕਿੱਸਾ ਪੂਰਨ ਭਗਤ-ਤੀਜੀ ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਬੰਦ 11-20

ਜੇ ਜ਼ੋਰ-ਬਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗੁਰੂ ਅੱਗੇ,
ਪੂਰਨ ਆਇ ਕੇ ਸੀਸ ਨਿਵਾਂਵਦਾ ਏ।
ਗੁਰੂ ਪਕੜ ਕੇ ਸੀਸ ਤੋਂ ਲਿਟ ਕਤਰੀ,
ਕੰਨ ਪਾੜ ਕੇ ਮੁੰਦਰਾ ਪਾਂਵਦਾ ਏ।
ਗੋਰੀ ਰੰਗ ਪੁਸ਼ਾਕੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਬੁਚਕੇ
ਹੱਥੀਂ ਆਪਣੀ ਨਾਥ ਪਹਿਨਾਂਵਦਾ ਏ।
ਕਾਦਰਯਾਰ ਗੁਰੂ ਸਵਾ ਲਖ ਵਿਚੋਂ,
ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਮਹੰਤ ਬਣਾਂਵਦਾ ਏ। 11.

ਸੀਨ ਸੁਣੋ ਲੋਕੋ ਕਿੱਸੇ ਆਸ਼ਕਾਂ ਦੇ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਬ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਜਾਨ ਵਾਰੀ।
ਓਨ੍ਹਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਜਾਮ ਤੋਂ ਜਾਨ ਵਾਰੀ।
ਪਰ ਸਾਬਤੀ ਦਿਲੋਂ ਨਾ ਮੂਲ ਹਾਰੀ।
ਰਬ ਜਦ ਕਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਖਸ਼ਦਾ ਹੈ,
ਦੁਖ ਦੇਇ ਕੇ ਸੁਖ ਦੀ ਕਰੇ ਕਾਰੀ।
ਕਾਦਰਯਾਰ ਜੇ ਓਸ ਦੇ ਹੋਇ ਰਹੀਏ,
ਸ਼ਰਮ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ। 12.

ਸ਼ੀਨ ਸ਼ਹਿਰ ਭਲਾ ਰਾਣੀ ਸੁੰਦਰਾਂ ਦਾ,
ਪੂਰਨ ਚੱਲਿਆ ਖ਼ਾਕ ਰਮਾਏ ਕੇ ਜੀ।
ਜੋਗੀ ਆਖਦੇ, ‘ਪੂਰਨਾ ਅੱਜ ਜੇ ਤੂੰ,
ਆਵੇਂ ਸੁੰਦਰਾਂ ‘ਤੇ ਫਤਹਿ ਪਾਇ ਕੇ ਜੀ।
ਅਗੇ ਕਈ ਜੋਗੀ ਉਥੇ ਹੋਇ ਆਏ,
ਮਹਿਲੀਂ ਬੈਠ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲਾਇ ਕੇ ਜੀ।
ਕਾਦਰਯਾਰ ਤੇਰੀ ਸਾਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਨਾਹੀਂ,
ਰਜੂਹ ਕਰੇਂ ਜੇ ਪੂਰਨਾ ਜਾਇ ਕੇ ਜੀ”। 13.

ਸਇਾਦ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਨਾਮ ਧਿਆਏ ਜੀ,
ਪੂਰਨ ਆਖਦਾ, ‘ਹੁਕਮ ਦੀ ਢਿੱਲ ਕਾਈ।’
ਗੁਰੂ ਨਾਥ ਫੜਾਇ ਕੇ ਹਥ ਲੋਟਾ,
ਥਾਪੀ ਪੁਸ਼ਤ ਪਨਾਹ ਦੀ ਮਗਰ ਲਾਈ।
ਗੁਰੂ ਆਖਦਾ, ‘ਬਚਾ ਜੀ ਮਤ ਸਾਡੀ,
ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝਨਾ ਭੈਣ ਮਾਈ।
ਕਾਦਰਯਾਰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਮੁਲਖ ਫਿਰਨਾ,
ਮਤੇ ਦਾਗ ਫਕੀਰੀ ਨੂੰ ਲਗ ਜਾਈਂ। 14.

ਜ਼ੁਆਦ ‘ਜ਼ਰੂਰਤ ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਮੈਨੂੰ
ਕਿਉਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਗਵਾਉਂਦਾ ਮੈਂ।
ਪਹਿਲਾਂ ਲੂਣਾ ਦਾ ਆਖਿਆ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ,
ਖੂਹੇ ਪੈਂਦਾ ਕਿਉਂ ਦਸਤ, ਵਢਾਉਂਦਾ ਮੈਂ?
ਹੁਣ ਫੇਰ ਰਹੇ ਤੁਸੀਂ ਆਖ ਮੈਨੂੰ,
ਹਿਰਸ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਮੁਲਖ ਨੂੰ ਜਾਉਂਦਾ ਮੈਂ
ਕਾਦਰਯਾਰ ਜੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ,
ਘਰ ਸੌ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਂਦਾ ਮੈਂ। 15.

ਤੋਇ ਤਾਲਿਆਵੰਦ ਫਕੀਰ ਪੂਰਨ,
ਪਹਿਲੇ ਰੋਜ਼ ਗਦਾਈ ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਈ।
ਰਾਣੀ ਸੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਇ ਵੜਿਆ,
ਬੂਹਾ ਰੰਗ-ਮਹਲ ਦਾ ਮਲਿਆ ਈ।
ਮਹਿਲਾਂ ਹੇਠ ਜਾਂ ਪੂਰਨ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ,
ਰਾਣੀ ਖ਼ੈਰ ਗੋਲੀ ਹਥ ਘਲਿਆ ਈ।
ਕਾਦਰਯਾਰ ਗੁਲਾਮ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਈ,
ਸੂਰਤ ਵੇਖ ਸੀਨਾ ਥਰਥੱਲਿਆ ਈ। 16.

ਜ਼ੋਇ ਜ਼ਾਹਰਾ ਗੋਲੀ ਨੂੰ ਕਹੇ ਪੂਰਨ,
‘ਘਲ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਇ ਕੇ ਖੈਰ ਪਾਏ।
ਅਸੀਂ ਖ਼ੈਰ ਲੈਣਾ ਰਾਣੀ ਸੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ,
ਤੁਸਾਂ ਗੋਲੀਆਂ ਥੋ ਨਹੀਂ ਲੈਣ ਆਏ।
ਪੂਰਨ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਗੋਲੀ ਨਾ ਉਜ਼ਰ ਕੀਤਾ,
ਪਿੱਛਾਂ ਪਰਤ ਕੇ ਰਾਣੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਏ।
ਕਾਦਰਯਾਰ ਮੀਆਂ ਰਾਣੀ ਸੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ,
ਗੋਲੀ ਜਾਇ ਤਾਹਨਾ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਲਾਏ। 17.

ਐਨ ‘ਅਰਜ਼ ਮੇਰੀ ਸੁਣ’ ਕਹੇ ਗੋਲੀ,
‘ਵੱਡੀ ਸੂਰਤ ਦਾ ਕਰੇਂ ਤੂੰ ਮਾਨ ਰਾਣੀ।
ਜਿਹੜਾ ਆਇਆ ਹੈ ਕੋਈ ਫ਼ਕੀਰ ਏਥੇ,
ਦੇਖ ਹੋਈ ਹਾਂ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਰਾਣੀ।
ਤੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਹੈ ਸੋਹਣਾ ਦਸ ਹਿੱਸੇ,
ਭਾਵੇਂ ਗ਼ੈਰਤ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਰਾਣੀ।
ਕਾਦਰਯਾਰ ਮੈਥੋਂ ਨਹੀਂ ਖ਼ੈਰ ਲੈਂਦਾ,
ਤੇਰੇ ਦੇਖਣੇ ਨੂੰ ਖੜਾ ਆਨ ਰਾਣੀ’. 18.

ਗ਼ੈਨ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ ਰਾਣੀ ਸੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ,
ਬਾਰੀ ਖੋਲ੍ਹ ਝਰੋਖੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਈ।
ਕਰ ਨਜ਼ਰ ਫ਼ਕੀਰ ਦੇ ਤਰਫ਼ ਡਿੱਠਾ,
ਸੂਰਤ ਦੇਖ ਕੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਰਸ਼ਕ ਆਈ।
ਆਖੇ, ‘ਗੋਲੀਏ! ਨੀ ਇਹਨੂੰ ਸੱਦ ਅੰਦਰ;
ਰਾਣੀ ਸੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਮਿਹਰ ਆਈ’। 19.

ਫ਼ੇ ਫ਼ੇਰ ਕਹਿਆ ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਅੱਗੋਂ:
‘ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦਾ ਕਰਮ ਨਾਹੀਂ।
ਬਾਹਰ ਆਇ ਕੇ ਰਾਣੀ ਤੂੰ ਖ਼ੈਰ ਪਾਈਂ,
ਤੁਸਾਂ ਫਕਰਾਂ ਤੋਂ ਛੁਪਨਾ ਧਰਮ ਨਾਹੀਂ।
ਅਸੀਂ ਆਏ ਹਾਂ ਤਲਬ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਨੂੰ,
ਕੋਈ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਭਰਮ ਨਾਹੀਂ।
ਕਾਦਰਯਾਰ ਅਸੀਲਾਂ ਦੇ ਅਸੀਂ ਜਾਏ,
ਕੋਈ ਜਾਤਿ-ਕੁਜਾਤਿ ਬੇਸ਼ਰਮ ਨਾਹੀਂ। 20.

About SgS Sandhu

To know more about me got to www.sgssandhu.com
Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top
Skip to toolbar